Welkom op de website van Denktank60+Noord
Sporen
Het openbaar vervoer is voor mij een basisvoorziening waar ik heel graag gebruik van maak. Als je zo’n beetje snapt hoe het werkt, weet wat handig is en wat je vooral niet moet doen, zie je door de vingers dat het af en toe totaal niet doet wat ik zou willen: niet rijdt, onaangekondigd ermee ophoudt of niet aansluit op de bus die ik wilde halen. Een kapotte lift of roltrap is een ramp voor mij. Het aangegeven noodnummer zegt dan meestal dat ik terug moet of alleen via een ander station – zonder trappen – en met een enorme omweg mijn bestemming kan bereiken. Niet vlekkeloos dus, maar dat is ander vervoer vast ook niet. De mensen die zeggen altijd pech te hebben – vertraging, staanplaats – net op die ene dag dat ze voor het eerst nog wel de trein nemen, weten niet wat ze missen. Wat dat is? Tijd om een boek te lezen, te werken, een gesprek aan te knopen (niet in de stilte coupé), na te denken, een stukje te breien of … lekker naar buiten staren. Onverwachte ontmoetingen niet te vergeten. Om mij heen zie ik collega-ouderen twijfelen over de auto, zich boos maken over de rijvaardigheidskeuring. Zij beoordelen hun eigen mogelijkheden nogal eens positiever dan de keuringsarts of hun kinderen. Of ze hebben hun actieradius al beperkt tot korte, bekende afstanden. De overstap van eigen vervoer op het OV is groot. Dat klopt! Het is totaal anders; het OV geeft veel minder vrijheid, het aanbod is vooral buiten de grote steden heel beperkt. Een ramp soms, maar ingewikkeld is het niet. Met een OV-pas of je bankpas check je in en er zijn zelfs ambassadeurs die je graag wegwijs maken.
Een beetje wennen dus en dan kom ik u graag tegen!
500 stukjes – kort, maar lang houdbaar - Sander Donkers
‘Ik zie mijn columns als een soort antidepressivum,’ zei Sander Donkers bij zijn afscheid als geliefd voorpaginacolumnist van de Volkskrant. Jarenlang beschreef hij met een zachte blik de snel veranderende wereld in stukjes van 150 woorden, waarin verwondering het meestal won van woede en ergernis. Volgens Donkers zelf zijn veel van die stukjes te vangen in het zinnetje: Ik dacht het, maar het was niet zo. Over politiek en poezen, oudtantes en onnozele trends, over de schoonheid van het alledaagse en het noodzakelijke gevecht tegen chagrijn.
Anjo: ‘Voordat ik aan het nieuws begin in mijn papieren ochtendkrant, ga ik eerst naar de ‘150’ op de voorpagina, dan Sigmund achterin en dan via een vaste volgorde naar de langere columns. Natuurlijk heb ik voorkeuren, maar Paulien Cornelisse staat tegenwoordig met stip op één: helder en origineel, ook haar kijk op taal. Jarenlang was Sander Donkers mijn favoriet. In zeveneneenhalf jaar schreef hij 500 stukjes. Ongelofelijk! Zijn oudtante Jo herinnerde mij aan Jo, de onmisbare hulp in het gezin waarin ik opgroeide. Over zijn oudtante schreef hij een mooi boekje, getiteld Tante Jo. Over een onalledaags vrouwenleven in de 20e eeuw. Ook zeer de moeite waard! Donkers is voor mij een meester op de vierkante millimeter. Zoals hij het echtpaar beschrijft dat in een restaurant stilzwijgend zit te eten. Eerder geportretteerd door Peter van Straaten, maar door Donkers beschreven nu hij zelf de ene van het zwijgende stel is. Een boek met 500 stukjes tekst lees je niet achter elkaar door. Maar het is een feest om erin te grasduinen, het op je nachtkastje te leggen en elke avond een stukje te lezen en ervan te genieten. Donkers bakt zijn aardappeltjes in de pan van Tante Jo, half roomboter, half Croma. Het moet bruisen. Erbij blijven is het belangrijkste heeft hij geleerd. Heerlijk! Een regelrechte aanrader, dit boek, Heerlijk!’
Titel: De dikke Donkers
Auteur: Sander Donkers
Uitgever: Arbeiderspers/Volkskrant
ISBN: 9789029556910
Prijs: € 24,99
Meedoen!
Langzamerhand verschijnen ze: de coalitieakkoorden waar de partijen de komende vier jaar mee aan de slag gaan in hun gemeente. Ik zag mooie titels als ‘Daadkrachtig en dichtbij’ en probeerde plannen te ontcijferen, enthousiasme te vinden, visie ook, misschien wel nieuw elan. Ik zou zo’n akkoord toch ook willen zien als een uitnodiging aan de burgers – aan mij – om mee te gaan doen, me te verbinden aan een mooi plannetje, mijn stem te laten horen en inzet te laten zien. Zodat er iets van ‘samen’ zou kunnen ontstaan. Een akkoord als: ‘dit gaan wij de komende jaren doen, doe je mee?’ Op zoek naar aanknopingspunten, vond ik die wel, maar miste hoe die samenwerking er dan uit zou moeten zien. Er is een Wet versterking participatie op decentraal niveau (2024) die als doel heeft de betrokkenheid van inwoners bij de voorbereiding, uitvoering en evaluatie van beleid te versterken en daar dus beleid op te ontwikkelen. Dat is wat anders dan ‘we nemen het mee’ (‘waarheen?’) als reactie op inspraakrondes en adviezen van formele adviesorganen. Dat vraagt een serieuze, praktische aanpak en duidelijke communicatie. Het afstemmen van verwachtingen over en weer. Ik zocht ook naar ouderenbeleid, vond de geijkte teksten: integraal, nadruk op voorkómen, vitale ouderen als ‘belangrijke kracht, bijvoorbeeld als vrijwilliger en mantelzorger.’ Niets over ouderen in een andere rol, niets over de aanpak van de vergrijzing of ‘ouderen’ als aandachtsveld in het pakket van een wethouder net als – en terecht – jeugd.
Toch: ‘We zitten er bovenop’ lees ik ergens. Prima! Dat ga ik ook doen.
Van Ademhaling tot Zelfliefde - Sigmund – Peter de Wit
Van De diagnostische bijbel DSM – De Sigmund Methode werden bijna 30.000 exemplaren verkocht. Nu komt Sigmund met een nieuw revolutionair naslagwerk, waardoor je zélf aan de slag kunt met je geestelijke gezondheid: Sigmunds Zelfhulp ABC. In zijn Zelfhulp ABC behandelt dokter Sigmund alles. Ja, je leest het goed. Hij neemt je bij de hand en leidt je van A via B tot Z langs elke denkbare onzekerheid, ambitie en elk verlangen. Dat kan hij als geen ander. Hij heeft zichzelf ook meer dan eens behandeld. Zo heeft Sigmund eigenhandig vastgesteld dat hij geen minderwaardigheidscomplex bezit. Hij is namelijk écht minderwaardig. En jaloers. En cynisch. En carnivoor. Kortom, voor hem is er geen redden meer aan. En dat is goed nieuws voor jou. Nu kan hij al zijn energie op jou richten om van jou een nog succesvollere jou te maken.
Anjo: Ik heb het niet zo op zelfhulpboeken. Dat komt vast omdat ik er te eigenwijs voor ben. Ik zoek het meestal zelf wel uit. Ik ben wel dol op dokter Sigmund. Altijd goed voor een inzicht, een glimlach, zijn duiding van de actualiteit. Lekker tegendraads, wat man-vrouw-relaties betreft op het randje of erover. Inderdaad jaloers, cynisch, maar hilarisch. Ik kijk zes dagen in de week naar hem uit, want dan staat zijn strip achterin mijn ochtendkrant. Eigenlijk een baken tussen het nieuws, dat psychoanalyticus Sigmund nauwgezet moet bijhouden en op zijn geheel eigen wijze in zijn strips verwerkt. Sigmund schrijft dat zijn boek ons hoofd is en dat alle facetten van onze rijkgeschakeerde persoonlijkheid daarin aan bod komen. Toe maar! ‘Leer al lezend jezelf kennen. En neem jezelf vooral niet te serieus. Dat doe ik ook niet en misschien is dat wel mijn grootste verdienste. Dus ik zeg: huppekee aan de slag! ‘Aldus dr. Sigmund. Opgezet als ABC kun je bij de A van ademhaling beginnen en eindigen bij de Z van zelfliefde. Je kunt ook op onderwerp kiezen en het register gebruiken. Sigmund heeft het niet zo op babyboomers. ‘Ze zijn uit alle macht bezig de toch al overbelaste zorg de vernieling in te helpen door zoveel mogelijk implantaten, bypassoperaties, maagbanden, MRI-scans, gehoorapparatien en staaroperaties te eisen.’ Zo! Goed om met humor en zelfspot naar onszelf te kijken. Sigmund helpt wel een handje mee. Een mooi uitgegeven boek met behalve de strips en cartoons, ook tekst bij elk onderwerp. Ik heb ervan genoten.’
Titel: Sigmunds Zelfhulp ABC
Auteur: Sigmund
Uitgever: De Harmonie
ISBN: 9789463362641
Prijs: € 24,99
De mooiste liedteksten uit Het Klokhuis - Jurrian van Dongen en Stien van Kerckhoven
Opgroeien zonder geld, leven met een broer die iets verschrikkelijks heeft gedaan, de behoefte hebben af en toe alleen te zijn, maar ook: een ode aan broccoli, het hilarische verhaal van een in zijn harnas vastgeroeste ridder en het spannende relaas van detective Hoedonnit – het zijn nog maar een paar onderwerpen van deze unieke verzameling liedteksten uit Het Klokhuis, die lezen als gedichten.
Anjo: ‘Weer een fantastisch boek dat thuishoort in de schoolbieb. Een boek dat voorgelezen en bekeken moet worden. Met kinderen, ouders, grootouders, mensen van 10 tot 115. Met teksten uit Het Klokhuis, een toelichting van Jurrian en een dankwoord van Stien. Stien zegt: “Dit boek illustreren voelde als een huis met veel geschiedenis waarvan ik elke kamer opnieuw mocht inrichten.” Haar illustraties zijn geen plaatjes bij een tekst, maar zij laat ons met haar beelden met nieuwe ogen naar de teksten kijken. Er staat zoveel moois in dit boek, dat ik er geen genoeg van kreeg. Achterin staat bij elke liedtekst een toelichting van Jurrian van Dongen. Het geweldige van Het Klokhuis, zegt hij, is dat alles een onderwerp kan zijn. Ook dingen die niet leuk zijn om over na te denken, zoals de dood. Is dat geen onderwerp voor kinderen? Dan zijn we vergeten dat we zelf als kind ook met de dood bezig waren. De laatste tekst in het boek gaat over alleen zijn zonder eenzaam te zijn. Met jezelf als gezelschap dus. Daarvoor verzon Van Dongen het woord metjezelfschap. Een boek om steeds weer een stukje in te lezen, vaak cadeau te doen, om ook anderen van mee te laten genieten.
Voorbeeldig en prachtig uitgegeven!’
Titel: Want ik besta Auteur: Jurrian van Dongen & Stien Van Kerckhoven
Uitgever: Blauw Gras
ISBN: 9789493374393
Prijs: € 17,99
Ontzorgen?
Je hoeft echt geen zwartkijker te zijn om te weten dat een ongeluk in een klein hoekje zit. Je hoeft maar naar de cijfers te kijken. Ouderen krijgen de meeste ongelukken gewoon thuis, maar ook op de fiets en onderweg, lopend met de rollator naar de buurtsuper. Kun je het voorkomen? Niets beter natuurlijk dan actief blijven en te doen wat nodig is om fit te blijven, maar ook dan kan je situatie plotseling veranderen. Kunnen hulp en ondersteuning wegvallen of moet je de eigen regie misschien uit handen geven. Alles op z’n beloop laten, omdat het leven toch vaak heel anders loopt dan je verwacht? Wie dan leeft, die dan zorgt? Dat lijkt aantrekkelijk, omdat je de voorbeelden ervan om je heen ziet. Fluitend honderd worden. Zoiets? Nadenken over wat belangrijk is in de derde of vierde levensfase confronteert ons wellicht met situaties waarin we liever niet terecht willen komen. Nadenken over ‘wat als …’ en onder ogen zien dat het niet denkbeeldig is dat wat anderen overkomt ons ook gebeurt, kan juist helpen. Helpen om je wat minder hulpeloos te voelen. Dat doe je bijvoorbeeld door geïnformeerd te zijn over hoe de zorg werkt, je contactadressen op een rijtje te hebben, afspraken te maken met de mensen uit je naaste omgeving, te bespreken hoe je de laatste levensfase voor je ziet en alvast een regeling te treffen. Als je niet zo’n regelaar bent, moet je daarvoor vast een drempel over, maar tijdig het gesprek starten, nadenken over de toekomst en regelingen treffen, ontzorgt en geeft rust. Dan heb je basis op orde. Zoiets!
Ondervoeding
Toen onlangs een fysioloog het belang van goede voeding uitlegde, ging ik op het puntje van mijn stoel zitten. Voeding en beweging zijn dé combinatie om je gezond en vitaal te voelen en sterke spieren te houden. We zijn niet meer van kalm aan, met een griepje lekker uitzieken in bed, maar van use it or loose it: wat je niet gebruikt ben je kwijt. Dat geldt ook voor spieren en voordat je het zelf in de gaten hebt, sta je wiebelig op je benen en verlies je spierkracht. Dat kan een van de oorzaken zijn van vallen. Ook het gebruik van (combinaties van) sommige medicijnen, problemen met je gebit waardoor je niet goed kunt kauwen en eenzijdig eet of wanneer je niet goed kunt zien waar je loopt bijvoorbeeld: allemaal mogelijke redenen om te vallen. Goede voeding, afgestemd op de persoon is belangrijk en er is alle reden voor om af en toe te bekijken of je echt binnenkrijgt wat je nodig hebt. Vaak wordt gedacht dat ondervoeding niet meer voorkomt, maar ook met een normaal gewicht of overgewicht kun je ondervoed zijn. Met alle gevolgen van dien. De campagne zet ondervoeding op het menu vraagt aandacht voor dit onderwerp. Voor je het weet, doe je maar wat met wat je binnen krijgt… Dus: goed gevoed ouder worden.
www.ondervoedingophetmenu.nl
Goed Gevoed Ouder Worden - Kenniscentrum Ondervoeding
Hoeveel en wat kan ik per dag eten? | Voedingscentrum
Het doel van Denktank60+Noord is een beweging onder ouderen op gang te brengen om de regie van ouderen terug te nemen op het gebied van wonen, zorg en welzijn in het Noorden van Nederland
Deze foto werd op 04 juli 2024 gemaakt bij het afscheid van Jaap te Velde, projectleider bij Dokter Drenthe.
vlnr: Geesje, Mieke, Anjo, Jaap en Ria.
Samenwerkingspartner van ZIF (Zorg Innovatie Forum) en Platform POUWER 
